วันศุกร์ที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

บ่อยครั้งที่แวะกินก๋วยเตี๋ยวลุงจู๊ อร่อยดี


หากคิดจะกินก๋วยเตี๋ยวสักจาน ก็ต้องนึกถึงก๋วยเตี๋ยวแถวบ้านร้านหนึ่ง อันนี้ต้องยืนยันเหมือนกับที่ยืนยันให้ใครๆ ต่อใครๆ ให้ได้รู้ว่า ไม่ได้ไปรับโฆษณากับเขานะ เพราะคิดว่าร้านอร่อยๆ เราบอกต่อก็ได้บุญ ไม่ได้บาป

ก๋วยเตี๋ยวลุงจู๊เป็นก๋วยเตี๋ยวใส่ใข่ รสชาติแปลก แต่อร่อยๆ แม้คนที่ผ่านไปผ่านมาก็นิยมกิน บางคนจากบ้านจากเมืองไปนานก็ยังคิดถึงก๋วยเตี๋ยวลุงจู๊ สำหรับการนำเสนอครั้งนี้ก็แนะนำก๋วยเตี๋ยวจานเด็ดมีไข่หนึ่งฟอง

หากคุณได้ลองรับร้องจะติดใจ และรู้จักรสนิยมคนจันทบุรีได้มากขึ้น

วันพุธที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

ปอดระยอง ด้วยสวนสมุนไพรสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดฯ

เดินทางจากจันทบุรี มุ่งหน้ามายังจังหวัดระยอง เข้าสู่เขตอุตสาหกรรมตามนโยบายน้าชาติ ก่อนถูกนักธุรกิจในสมัยนั้น และมานักการเมืองในยุคหนึ่ง พร้อมยังเป็นนักโทษหนีคดีในปัจจุบัน ในตอนนั้นน้าชาติถูกทำการปฏิวัติรัฐประหารชิงสัมปทานดาวเทียมเอาไว้ในมือนักธุรกิจหนุ่มมากเล่ห์เหลี่ยม เพื่อทำทุนเล่นการเมือง เข้าเรื่องกันดีกว่า หลังจากที่เดินทางไปถึงระยอง อากาศก็แตกต่างจากจันทบุรีอย่างมากครับ เพราะอากาศที่จันทบุรีดีกว่ามากๆ จึงคิดเลยว่าเราโชคดีที่อยู่ในปอดที่สมบูรณ์ อากาศที่ระยองไม่ดีแบบนี้เขาจะอยู่กันอย่างไรนะ สถานที่ท่องเที่ยวก็ไม่น้อย แต่คนที่ทำงานในโรงงานต้องผจญกับภัยร้ายจากโรคมาตาบุต ซึ่งเป็นโรคยอดฮิตติดดาวไปแล้ว ดังนั้นจึงมาที่สวนสมุนไพรสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ ที่ปตท. จังหวัดระยองกัน การเดินทางก็มุ่งหน้าจากจันทบุรีตรงมาจนถึงป้ายบอกทางว่า สวนสมุนไพรพระเทพรัตนราชสุดา ที่สำคัญหากไม่รู้จะมาอย่างไรต้องติดตามกันต่อครับ

วันจันทร์ที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

ทุ่งนา ทุ่งนาเชย ทะเลสาบของฉัน


บ้านเอ๋ย บ้านเรานั้นเป็นบ้านหลังเล็กๆ มีทะเลสาบกว้างใหญ่ มีถนนหนทาง หลายคนบอกว่าอยากมีบ้านหลังใหญ่ เราก็บอกว่า เรามีแล้ว มีคนถามต่อไปว่าแล้วทำไมไม่ไปอยู่ เราก็ตอบเขาว่า บ้านหลังใหญ่นั้นเป็นของพวกเรา องค์พระประมุขของเรานั้นยินดีให้ประชาชนได้พักในบ้านหลังนั้นดุจดังเป็นบ้านของตนเอง พระองค์ทรงใช้ทุนทรัพย์มากมายเพื่อบำรุงรักษาชาติบ้านเมือง ที่เปรียบเสมือนเป็นบ้านหลังใหญ่ให้กับคนทุกคนในชาติ แล้วเราจะไปดูถูกตัวเองว่าเราด้อยค่าได้อย่างไร หลังจากนั้นเราก็ชวนเขาดูทะเลสาบของเรา เพราะเรายืนยันกับเขาว่า ทะเลสาบยังเป็นของเรา ประเทศก็เป็นของเรา แล้วบ้านหลังใหญ่ที่ท่านถามนั้นจะไม่ใช่ของเราได้อย่างไร แต่ไม่ใช่เป็นของเราแล้วมอบให้ใคร แต่เพราะบ้านหลังใหญ่นั้นมีเจ้าของอยู่ก่อนแล้ว และเขาก็ยินดีให้พวกเราอาศัยอยู่ ให้พวกเราออกสิทธิออกเสียง มีการแบ่งงานกันทำ ให้ดูแลบ้านหลังใหญ่หลังนี้ร่วมกัน แล้วต่อจากนั้นเราก็นั่งคุยกันในเรื่องของเราต่อที่ทุ่งนาเชย ทะเลสาบหน้าบ้านของเรา